ธุรกิจใหม่ของคนไทย ลงทุนน้อย ทำรายได้นาน อยู่ยงคงกระพัน
เครือข่าย
หลายคนได้ยินคำนี้แล้ว รู้สึกผะอืดผะอม ขนศีรษะตัั้งชันชู ฝ่ามือกำแน่น พร้อมตั้งรับหรือต่อสู้ หลายคน สีหน้าเปลี่ยนสี อารมณ์ความรู้สึกเริ่มอยู่เหนือการควบคุม ฯลฯ หลายคน รู้สึกว่า เครือข่ายคือผ้าขี้ริ้ว ที่น่ารักเกียจ จึงพลาดโอกาสที่จะได้รู้จักของมีค่าบางสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ในผ้าสะอาดผืนหนึ่งที่บังเอิญไปถูกโยนไปกองไว้ข้างกองผ้าขี้ริ้ว ที่สำคัญ มันยังห่อหุ้มทองคำล้ำค่าไว้ก้อนใหญ่ ซึ่งจะมีผู้คนบางคน ที่ไม่รังเกียจ กองผ้าขี้ริ้ว และยังสามารถหาประโยชน์ จากสินทรัพย์อันล้ำค้า ที่ถูกซุกซ่อนไว้ข้างใน อย่าเพิ่งปิดโอกาสตัวเองนะคะ
ครูเจี๊ยบบังเอิญไปอ่านพบบทความหนึ่งที่พี่แฟร้งค์ (เฉลิม ฉันทศิริเวทย์) เขียนไว้ในบล็อคหนึ่ง เกี่ยวกับ เครือข่าย ดังนี้ค่ะ
การตลาดแบบเครือข่าย (Network Marketing) เป็นวิธีการนำสินค้าไปสู่ผู้บริโภคที่เติบโตเร็วที่สุด แต่แท้ที่จริงแล้ว จะมีวิธีพื้นฐานแค่ สามวิธีในการเคลื่อนไหวผลิตภัณฑ์ นั่นคือ::
1.การขายปลีก ซึ่งทุกๆท่านคงจะรู้จักเป็นอย่างดีอยู่แล้ว
2.การขายตรง พอจะยกตัวอย่าง ได้แก่ การขายประกัน เครื่องครัว สารานุกรม สาวมีสทีน สาวเอวอน ปาร์ตี้ทัพเปอร์แวร์ที่บ้าน ฯลฯ เหล่านี้เรียกว่าการขายตรง
3.การตลาดแบบเครือข่าย คือการสร้างองค์กรเครือข่ายสมาชิก ซึ่งมักถูกนำไปใช้และสับสนกันกับการขายตรงอยู่เสมอ
ธุรกิจเครือข่าย ก็เป็นการตลาดแบบเครือข่าย อย่างหนึ่งนั่นเอง เพียงอาจมีรายละเอียดแตกต่างกันไป ตามระบบของแต่ละธุรกิจนั้นๆ ถ้าคุณ ได้ศึกษาอย่างถ่องแท้แล้ว จะทราบว่า แท้จริงแล้ว ธุรกิจเครือข่าย หรือการทำ ตลาดแบบเครือข่ายนั้น มีเสน่ห์ มากกว่า การตลาดแบบใดใด ทั้งสิ้น…..
วันนี้ ครูเจี๊ยบอยากคุยถึงธุรกิจเครือข่ายสำหรับคนที่กำลังมองหา งานที่ลงทุนน้อย ทำงานหนักในระยะสั้นๆ แล้วเมื่อหยุดทำแล้วยังมีรายได้ ที่เรียกกันว่า ธุรกิจเครือข่าย ซึ่งยัง เป็น ที่พึ่ง ที่หวังของใครหลายๆคน ด้วยคิดว่าสักวันจะไปให้ถึงจุดหมายนั้นได้ ธุรกิจเครือข่ายสามารถย่นระยะเวลาในการไปให้ถึงจุดหมายสู่อิสรภาพทางเวลา การเงิน การท่องเที่ยว อิสระจากการเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของคนอื่น ฯลฯ เพราะว่า การทำงานหนึ่งชั่วโมงของคนหนึ่งคน กับหนึ่งชั่วโมงขอบคน สิบคน ย่อมได้เนื้องานต่างกัน
ธุรกิจเครือข่ายแบบขายปลีก เช่น ร้านค้าปลีกร้านใหญ่ๆร้านหนึ่ง โดยเจ้าของทำเองคนเดียว ขายสินค้าได้สิบขิ้นในหนึ่งชั่วโมง ลูกค้าก็จะมีแบบขาประจำกับขาจร รายได้จะไม่ค่อยแตกต่างในแต่ละวัน แต่ในฐานะนักธุรกิจ ถ้าเราจะมีร้านค้าปลีกสักร้าน คงต้องมีเงินลงทุนเยอะพอสมควรทีเดียว เห็นไหมคะว่า ที่ร้านค้าปลีก เรามีการพุดคุยกันระหว่างผู้ซื้อก้บผู้ขาย อาจมีการแนะนำเพื่อนหรือญาติให้มาซื้อของร้านนี้ แบบนี้ก็เรียกว่าเครือข่ายนะคะ เพราะมีการถักทอบอกต่อกันไปเรื่อยๆ
ธุรกิจเครือข่ายแบบขายตรง เช่น เราสมัครเป็นนักขายของบริษัทผู้ผลิต เรานำสินค้าไปนำเสนอให้ถึงบ้านผู้บริโภค รับออร์เดอร์ ถ้าเราเป็นธุรกิจแบบนี้ก็เหนือยหน่อยนะคะ เพราะคงต้องทำยอดให้บริษัท เพื่อให้ได้ค่านายหน้าให้มากขึ้น ต้องหาลูกค้ารายใหม่ ขายของเพิ่ม บางทีอาจต้องลงทุนซื้อสินค้ามาเก็บไว้เองเพื่อ ได้รับผลตอบแทนเพิ่ม เราอาจหาเครือข่ายผู้ขายเพิ่ม แต่หลายคนไม่มีความอดทนมากพอกับการถูกปฏิเสธ และการไม่ได้รับการยอมรับ จากเพื่อนฝูง ญาติพี่น้อง ฯลฯ เราจึงต้องรับมือกับการต้องสร้างลูกทีมใหม่ๆ หาลูกค้าใหม่ๆ เก็บลูกค้าเดิมๆ ไว้ให้ได้
เครือข่ายผู้บริโภค เช่น เราสมัครเป็นสมาชิกของบริษัทผู้ผลิตสินค้า เราใช้สินค้าในราคาต้นทุน (บวกกับกำไรนิดหน่อย ที่ผู้ผลิตบวกไว้แล้วซึ่งส่วนใหญ่จะประมาณ 40% ของราคาขายปลีก หมายความว่า เราได้ใช้สินค้าในราคาที่ลดไป 60%) ดังนั้น เราจะเป็นเสมือนหุ้นส่วนของบริษัท เราเป็นพรีเซ็นเตอร์สินค้าของเราเอง เราแค่หาความประทับใจในสินค้าของเรา และบอกต่อกับเครือข่ายของเรา (ซึ่งหมายถึง เพื่อนบ้าน เพื่อนเรา ญาติ พี่น้อง ฯลฯ) ว่า เราคือหุ้นส่วนของบริษัทผู้ผลิตสินค้านี้ ซึ่งมีข้อดีดังนี้ ...... ถ้าใครต้องการใช้ผลิตภัณฑ์นี้ ก็ต้องเป็นสมาชิกเท่่านั้น จึงจะได้ราคาต้นทุนเหมือนเรา การตลาดแบบนี้ ผู้บริโภค จะซื้อสินค้าเอง และมีเครือข่ายของตนเอง และสามารถมีธุรกิจ ทำรายได้จากเครือข่ายแบบนี้ได้ง่ายมาก และทำรายได้ไม่จำกัด นอกจากนี้ เครือข่าย จะถักทอเอง โตเอง อย่างรวดเร็ว
สมมุติคุณสร้างองค์กรสัก100คน ได้สำเร็จ นั่นหมายถึง ทรัพย์สมบัติ จำนวนมหาศาลทีเดียว เปรียบเทียบง่ายๆ เพื่อความเข้าใจนะคะ ทุกคนมียอดซื้อสินค้าของตัวเอง (เฉพาะที่จำเป็นต้องใช้ เพราะไม่ต้องขายสินค้า) ทุกคนมีเครือข่ายของตนเอง ที่อยากมีธุรกิจจากรายจ่ายที่ต้องจ่ายอยู่แล้ว จากการเปลี่ยนที่ซื้อผลิตภัณฑ์ ดังนั้น ถ้าทุกคนในองค์กรคุณ มีอีก 100 คนในองค์กร นั่นหมายถึง คุณไม่ต้องเหนื่อยกับธุรกิจที่คุณสร้างเสร็จแล้วอีกเลย แต่ยังสามารถ ทำร้ายได้ให้คุณไม่หยุดตลอดไป
|
